Friday, March 27, 2015



பழுப்பு ஈப்பிடிப்பான்
Asian Brown Flycatcher


                இப்பறவை நான் காடம்பாறை போனபோது என் மைத்துனர் வீட்டின் முன்புறத்திண்ணையில் அமர்ந்திருந்த போது முதன்முதலாக அறிமுகமானது. அப்போது மழை தூறிக்கொண்டிருந்தது. “சிலுசிலுவென பருவநிலை. எனக்கெதிரில் நாற்பதடி தூரத்தில் ஒரு முள் கம்பியில் அமர்ந்திருந்தது. அது என் இருப்பில் சலனமடையவில்லை. சிட்டுக்குருவியை விட பரிமாணம் குறைவு. பழுப்பு நிறம். அதன் விரிந்த வட்டக்கண் தான் எனக்கு அதன் முகவரியைச்சொன்னது. தலை கொஞ்சமே தூக்கல், வால் நுனி சற்றே இரு மடிப்பாக இருப்பது மட்டுமே அதன் அடையாளங்கள். அதற்கப்புறம் அதை நான் பார்க்கவில்லை. இது வலசை வருவது. எனது இல்லத்தின் வலது புற வீதிக்கு அப்பால் ஒரு இலந்தை மரம் குடைவிரித்து நின்றிருந்தது. அதில் இதைப்பார்த்தேன். பல வருஷங்கள் ஓடிவிட்டதால் சந்தித்தவரை மறப்பது போல மறந்து போய், யார் இவர் என்பது போல எனக்கு சிந்தனை ஓடியது.

புதர்கருவி!(Warbler!)இனம் என நினைத்துக்கொண்டேன். தினமும் இப்பறவையை இலந்தை மரத்தில் உற்றுஉற்றுப்பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். அதுவும் வட்டமான அகலக்கண்ணால், மறந்து விட்டாயா? என்னைத்தெரியவில்லையா? என்பது போல என்னை மலங்க மலங்கப்பார்க்கும். எனது இல்ல சிறு பூங்காவுக்கு வரும். மருதாணி, Powder puff என்ற புதர் தாவரங்களில் பூச்சி பிடிக்கும். பிறகு இலந்தை மரத்தில் ஊஞ்சலாடுவது போல கிளைக்குக்கிளை தாவிக்கொண்டிருக்கும். இதுமலைப்பிரதேசங்களை ஒட்டி உலவும், பூங்காவில் உலவும், மரக்கூட்டத்தில் உலவும் மற்றும் கண்பெரியதாக வட்டவடிவத்தில் இருப்பதெல்லாம் இதனை அடையாளம் காண துப்புகள். எனது வீட்டின் முன்பு, நிறைய மரக்குழு இருப்பதுவும் ஒரு தடயம்.

நண்பனே! உன்னை வெகு நாட்களாகக்காணாது போனதால் உனது அடையாளங்கள் மறந்து விட்டன. மன்னியும். உன்னைப்பார்த்த நாள் மீண்டும் நினைவுக்கு வருகிறது. மழைத்தூறல் அத்தோடு ஈரப்பதமான குளிர். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வெகு நேரம் பார்த்துக்கொண்டோமே! நீ முள்கம்பியில் அமர்ந்திருக்க, நான் மைத்துனர் வீட்டுத்திண்ணையில் அமர்ந்து அந்த மலைப்பள்ளத்தாக்கில் உயிர்த்திருந்தோமே! இப்போது ஞாபகம் வருகிறது .


நண்பனே! மீண்டும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் பறந்து விடுவாய். அதெப்படி! தனியாக இவ்வளவு தொலைவு வருகிறாய். நான் மட்டும் நண்பனொடு தான் எங்கும் செல்கிறேன். இலந்தை மரத்தில் வந்து முள்ளோடு முள்ளாக அமர்ந்த வண்ணம் உறங்குகிறாய். பகல் பொழுதில் இலந்தை மரக்கிளைகளில் ஊஞ்சல். பிறகு மரத்துக்கு மரம் தாவல், கிடைக்கும் பூச்சிகளை உணவாக்கிக்கொள்கிறாய். பஞ்சம் பிழைக்க வந்தவன் போல இருப்பது தகுமா! நீ என் நண்பனல்லவா! ஏற்கனவே அறிமுகமானவன் நீ! வாரும் என் இல்லத்துக்குள். இருவரும் தேனீர் அருந்தியவாறு பேசிக்கொண்டிருப்போம். என்னோடு தங்குவீர். தயவு செய்வீர்.

Wednesday, March 18, 2015


                                       பெருமாள் ஐயா

Red wattled Lapwing

Wood pecker (பெருமாள் ஐயா ஓவியங்கள்)

L to R Dr. K. Ratnam, Arulagam Bharathi Dasan and Perumal Sir



பெருமாள் ஐயா
                இவர் திடீரென பறவை சித்தர் Dr. ரத்னம் ஐயா மூலமாக எனக்கு அறிமுகமானார். ரத்னம் சார் வீட்டில் அமர்ந்து அவரோடு பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அண்ணாருக்கு வயது அப்போது 75 இருக்கும். பெருமாள் ஐயா வருகிறார் அவர் எனக்கு மூத்தவராக இருப்பார், நீ போய் பஸ் நிறுத்தம் போய் அழைத்து வா, அவருக்கு வீடு தெரியாது, தற்போது பொள்ளாச்சியிலிருந்து வருகிறார் எனப் பணித்தார். முன்பின் தெரியாதவர் இருப்பினும் அவரைப் பார்த்ததும் அடையாளம் காணலாம். நல்ல சிகப்பு, தாடி வைத்திருப்பார். கண்ணாடி மற்றும் குல்லாய் அணிந்திருப்பார். அவரை சுலபமாக அடையாளம் கண்டு ரத்னம் ஐயா இல்லம் அழைத்து வந்தேன்.
முக்கால் மணி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். இரவு உணவும், தங்கலும் எனது இல்லத்துக்கு வருகிறேன் எனச்சொன்னது உண்மையில் எனது பாக்யம். கல்கத்தா சாந்தி நிகேதனில் இருந்து ஓவியங்களை சுவற்றில் தீட்டி பல நன்னெறிகளைப்பரப்பியவர். நல்ல ஓவியர், கூட     எழுத்தாளரும் ஆவார். ரபீந்தராநாத் தாகூருக்கு மாணவர். பிறகு சாந்தி நிகேதனில் விரிவுரையாளராகப் பணிபுரிந்தார். சில நன்னெறி நூல்களை எழுதி, அவரே செலவிட்டு வெளியுட்டுள்ளார். இரு நூல்களை நான் கேட்காமலேயே எனக்குத்தந்தார். அதில் ஒன்று சிந்தனைக்கதிர். இவர் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை.
           வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தேன். மனைவி என் பிள்ளைகள் அவரைச்சுற்றி அமர்ந்து கொண்டு இரவு நல்ல நெறிகளை அவர் வாயிலாகக் கேட்டோம். மறுநாள் சின்னார் உலாப்போவதாகத்திட்டம். நான் கார் ஏற்பாடு செய்திருந்தேன். அதிகாலை பெருமாள் ஐயா, ரத்னம் ஐயா, நண்பர் பாரதி தாசன் (அருளகம் NGO) மற்றும் நான் சின்னார் சென்றோம். சின்னார் நெருங்கும் போது ஒரு பின் நீர் நிலை வசிகரமாக நம்மை மயக்கும். அங்கு காரை நிறுத்தி, இறங்கி இயற்கையை ரசித்தோம். பெருமாள் ஐயா உடனே சிறு டயரியில் பென்சிலால் அந்தக்காட்சியை வரைந்தார். இதற்கு அவருக்கு லேசாக கை நடுக்கமிருந்த்து. என்னே ஆர்வம், அதுவும் இந்த வயதில்

இயற்கையைப்பற்றிய பேச்சும், அறிவும், எழுதுவதும், ரசிப்பதும், வரைவதும் எல்லையில்லா பரவசம் உள்ளத்தில் ஏற்படுத்தும். அதில் சந்தேகமே வேண்டாம். 80 வயதை நெருங்கிக்கொண்டு இருப்பவர் யார் தயவும் இல்லாமல் நடந்தும், பஸ் ஏறியும் ஊர்விட்டு ஊர் வந்து வெளிப்படையாகப்பழகிப்பேசி,எழுத்து, ஓவியம், திறமையுடன் இயற்கையாளராக இருப்பது எனக்கு வியப்பையும், அவர் மேல் எனக்கு பெரும் மரியாதையும், மகிழ்வையும் ஏற்படுத்தின. மனைவி அவர் சென்ற பின்பு அவரைப்பற்றி சிலாகித்தாள். இவர் ஓவியங்கள் மற்றும், இவரைப்பற்றியும் இந்திரன் என்பவர் தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளார். நல்லதொரு ஆன்மா எப்போதும் தன் சுவடுகளைப்பதிக்கத்தவருவதில்லை. அவரை சில போது நினைத்துக்கொள்வேன். தனக்கென ஒரு குடும்பத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளாது சுயநலமற்று எப்படி ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்து மறைந்திருக்கிறார். எளிமையானவர், இனிமையானவர் இன்றும் நினைக்கின் நல்ல ஊற்றுப்பெருகி வழிகிறது.

Saturday, March 7, 2015


                                    ராமச்சந்திரா குளம்


நானும் நீயும் பாடலாம் Great pied Wagtail

குளத்தில் சிற்றலைகள்


        இந்தக்குளம் சூலூரிலிருந்து செங்கத்துறை போகும் வழியில் அலாதியான குளம். கண்மாய் தடுப்பில் குளத்து நீர் நிற்கும். கண்மாயின் கிழக்குப்புற தடுப்புச்சுவரில் அமர்ந்து தவம் செய்தவாறு பறவைகளைப்பார்த்து பரவசம் கொள்வேன். முன் காலத்தில் ராமச்சந்திரன் என்ற ஒரு ஐயர் இருக்க, அவருக்கு பட்டயமாக இதைச்சுற்றிய நிலபுலன்களை அரசு கொடுத்தது. இந்தியத்திரு நாடு போல எந்த நாட்டிலும் ஆற்றிலும், குளத்திலும் இப்படி சாக்கடை கலப்பதில்லை. சூலூர் குளம் நிறைந்து, சின்னக்குளம் நிறைந்து பிறகு இந்தக்குளத்துக்கு வரும். நான் அபாக்யவான், எனது முன்னோர் இப்படிப்பட்ட சாக்கடை கலக்கும் குளங்களைப்பார்க்கவில்லை. இந்தக்குளத்தைச்சுற்றி உள்ள முட்காட்டு பூமியில் அமர்ந்து எழுந்து பறக்கும் கருப்பு வயிற்று கல்கெளதாரிகளப் (Black bellied Sandgrouse) பார்க்கலாம். முக்குளிப்பான்கள் நீர் மேற்ப்பரப்பில் ரயில் விடும். நீர் சறுக்கிப்பூச்சிகள் (Water skatter) நீர்த்தோல் மேல் கோலமிடும். இந்தக்குளத்து சூரிய அஸ்தமனம் அழகாக இருக்கும். சூரியன் கலங்கல் நீர் எனப்பாகுபாடு காட்டதல்லவா!
நணரோடும், தோழியோடும் பறவைகளைப்பார்த்து மகிழ்ச்சி கொள்ள தேர்ந்தெடுத்தால் இந்தக்குளத்தைத்தான் தேர்வு செய்வேன். பல சமயம் நானும் கண்மாயும் தனித்தே இருந்து மெளனமாக இருப்போம். பலபோது வலசைப்பறவைகளைப் பார்த்து வியப்படைந்துள்ளேன். நீர் கால்பங்கிருந்தால் நின்று இரைபிடிக்கும் (Waders) நிறையப்பறவைகள் வரும். கண்மாய் சரிவில் வாலாட்டி ஜோடி(Wagtail) மற்றும் உள்ளான்கள்(Common Sandpiper) சறுக்கி வரும் அல்லது சறுக்கி ஏறும்.
சில போது பறவைகளைப்பற்றி எழுதிய கவிதைகளை நானே மெட்டு அமைத்துப் பாடுவேன். என் பறவை குருநாதர் ரத்னம் வாயிலிருந்து பாராட்டுதல் வாங்குவது கடினம். இருந்தும் கொண்டலாத்தி(Hoopoe) பற்றி நான் இயற்றிய பாடலை நான் பாட ரசித்துப்பாராட்டினார். தோழி கைதட்டுவாள். நண்பர் தலையசைப்பார். DKM College for women, Vellore – கல்லூரியில் மாணவிகளுக்கு பறவையும் சுற்றுச்சூழலும் என்ற வகுப்பு எடுக்கும் போது, மாணவிகள் வற்புறுத்த இரண்டு வரிகள் பாடினேன். இதற்கு இசை அமைத்து முகநூலில் ஏற்றலாம் என இருக்கிறேன். எனது முகநூல் முகவரி; http://www.facebook.com//Sukumar Arumugam.988. அதற்கு முன்பு சில வரிகள்;-

கூப்கூப்….கூப்….. எனப்பாடியே
                                    எனை மயக்கியது நியாயமா?....
கூப்கூப்….கூப்…. இந்த ராகத்தை

                                  யாருனக்குச் சொல்லியதோ…..

Saturday, February 28, 2015



தேக்கு மரவீடு



தேக்கு மரவீடு

நெடிதுயர்ந்த மரங்கள் ஏனிப்படி இலையுதிர்த்தன!
மழை வேண்டி சிராடி விட்டனவா?
மாணிக்கப் பரல்களாய் சிதறிய நக்ஷத்திரங்கள்
மெல்லக்கவியும் கங்குலூடே ஊரும் ஊர்தி
பாதையிலிருந்த சாமக்குருவி திடுக் கிட்டதை,
வழியமர்ந்த தோட்டக்கள்ளன் மலங்கப்பார்த்ததை
பார்த்துப் பரவசம்; முதலறிமுகமிதுவல்லவோ
சீட்டா வீடு முன் காட்டெருமைக்கூட்டம்
குறுக்கே நகரும் காட்டுப்பன்றி பார்த்தும் பாரா ஆல்
புல்வெளியை இருளரக்கன் இறுக்கும் முன்
பசியாற்ற விளையும் புள்ளி மான்கள் கூட்டமே!
யானை படுத்தது போல மலை படுத்திருப்பதால்
ஆனை மலை யெனப் பெயர் சூட்டப்பட்டதா?
தேக்கு மரத்தாலேயே உருவான மரவீட்டில்
கதிரவன் எழட்டுமெனக் காத்திருந்தேன்
கானகத்துள் காலை நடை புகத்தாமதிருந்தேன்
பார்வை ஊடுருவும் கண்ணாடிச் சாளரங்கள்
முகப்பூச்சென பனி பூசிக் கொண்ட இக்குடிலில்
எஞ்சிய நாட்கள் சுவாசித்திருக்க ஆசை.

சாமக்குருவி – Little Night Jar
தோட்டக்கள்ளன்- Indian Pitta

Top Slip
Wood House---- Year of construction---1978
                          Latitude—10  28.15  north
                        Longitude—76    50.65 east
                        Altitude--- 740 metres above  MSL

                        Morning--- 22.01.2003 –wednesday- 07.10 hrs

Sunday, February 15, 2015


பாலைவனக்கப்பல்
            

                 ஒட்டகப்பண்ணை பிரத்யேகமாக பிகானிரில் உளது. இந்தப்பண்ணை பிகானிரிலிருந்து 8 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளதால், எங்கள் கைடு மனோஜ் ஆட்டோவில் அழைத்துச்சென்றார். உள்ளே நுழைந்ததும், ஒட்டக வாடை ஒட்டிக்கொள்கிறது. அங்குள்ள ஒட்டக கண்காட்சிக்கு அழைத்துச்சென்றார். மூன்று விதமான ஒட்டகங்கள் பல நூற்றாண்டாக அறியப்படுகிறது. பிகானிரி, ஜோத்புரி, மற்றும் ஜெய்சால்மிரி. கண்காட்சியில் ஒட்டகத்தின் உணவான கோதுமைத்தாவரம், மேலும் எலும்பு, மயிர், தோல், பல், என ஒட்டக பாகங்களால் ஆன பல வகையான பொருட்கள் வைத்திருந்தனர். ஒட்டகம் பாலைவனத்தைக்கடக்க மட்டுமே என்று நினைத்த எனக்கு மலைப்பாக இருந்தது.
            ஒட்டகங்கள் இங்கு இனப்பெருக்கம் செய்விக்கப்படுகின்றன. 50000 என விலைபோகும் ஒட்டகங்கள் பாலைவனத்தில் பயணம் செய்ய ஏதுவான கால் குளம்புகள், பாலைவன மணல் காற்றில் உதறி வந்தால், கண்களை மூடிக்கொள்ள பெரிய இமைகள், மேலும் மூக்கைக்கூடமூடிக்கொள்ளமுடியும். பாலைவன முட்குட்டை மரங்களில் முள் குத்தாமல் உண்ண பிளவு பட்ட நீண்ட உதடுகள், ஒரு வாரமானாலும் நீர் குடிக்காமல், தாக்குப்பிடிக்க சேமிக்க உடலில் வசதி என இறைவன் அளித்துள்ளார். காலையில் மேய்ச்சலுக்கு அனுப்பப்படுகின்றன. மதியத்துக்கு மேல் ஓய்வாக இருந்ததைப்பார்க்கமுடிந்தது.
காகமிரண்டு ஒட்டகங்களைச்சொரிந்து, உண்ணி அல்லது புண்களைக்கிளறிக்கொண்டிருந்தன. காகங்கள் எல்லா மிருகங்களோடும் ஒட்டி உறவாடும் என உணற முடிகிறது. ஒட்டகப்பால் குடித்தேன் எனப்பெருமையாகச்சொல்லிக்கொள்ளலாம். முதலில் ஒட்டகப்பால் எந்த ஃப்ளேபவரும் இல்லாமல் குடித்து என்ன சுவை என அறியலாமென வெறும் பாலை நானும் நண்பர் வஜ்ரவேலும் அருந்தினோம். பால் அடர்த்தி, சுவை என்னவோ எனக்கு நீர் கலக்காத மாட்டுப்பால் சுவை போலிருந்தது. பிறகு பைனாபில் சுவை கொண்டதை வாங்கினோம்.

ஒட்டகக்குட்டிகளின் ஒலி கேட்க முடிந்தது. சாதுவான பிராணிகள் மேலும் அப்பாவிகளாகத்தெரிந்தன. ஒட்டக சவாரி ஜெய்சால்மிரில் வைத்துக்கொள்ளலாம் என நினைத்துக்கொண்டேன். இங்கு ஒட்டக பாகங்களால் செய்த பை, தோல் மேல் வரைந்த ஓவியங்கள், பல், முடி என கோர்த்த கழுத்தில் இடும் ஆபரணங்கள் என விற்பனை நிலையம் இருக்கிறது. மணல் வெளியில் இட்ட தார் ரோடு வழியாக ஆட்டோவில் திரும்பச் செல்ல ருசித்தது. மாறுபட்ட வாழ்க்கை என்றும் ருசிக்கத்தான் செய்யும்.

Thursday, January 29, 2015


எலிக்கோயில்




எலிக்கோயில்
ஆச்சர்யமாகத்தான் இருக்கிறது. ஒரு முறை டிஸ்கவரி சானலில் பார்த்திருக்கிறேன். நாங்கள் பிகானிர் இறங்கிய முதல் நாளிலேயே நண்பர் வஜ்ரவேலு எலிக்கோயில் செல்ல திட்டம் தீட்டுவார் என எதிர்பார்க்கவில்லை. நாங்கள் தங்கிய பிகானிர் ரயில்வே ஓய்வு விடுதியிலிருந்து வெளிவந்ததும், சுற்றுலா ஆட்டோக்காரர் மனோஜ் எங்களை ஒரு பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறக்கி விட்டார். அங்கிருந்து ஒரு பேருந்து பிடித்து கருணை மாதாக்கோயிலுக்கு 16 கி.மீ. பயணமானோம். போகும் வழி நெடுக பாலையும் அதில் வரும் தாவரங்கள் மட்டுமே காட்சி  தந்தன. எங்கு போனாலும் உறிக்காத கடலை வஜ்ரம் வாங்கி, என்னுடன் பகிர்ந்து கொள்வார். எனக்கு எலியைப்பார்த்தாலே அருவருப்பு. பிகானிரில் பார்க்க எவ்வளவோ இடங்கள் இருக்க, இதைப்பார்க்க நண்பருக்கு ஆவல். எனக்கு எலிகள் உடம்பெல்லாம் ஊறுவது போல ஒரு உணர்வு பேருந்திலேயே ஆரம்பித்து விட்டது.
சிறிய கிராமம். இந்தக் கோயிலுக்கு வெளியில் ஒரு எலியையும் பார்க்க முடியாது. இது வியப்புத்தான். இந்தக்கோயிலைப்பார்க்க நிறைய வெளிநாட்டினர் வருகின்றனர். கோயிலுக்குள் நுழைந்தால் எங்கு பார்த்தாலும் மொலு, மொலு என சுண்டெலிகள் ஊர்ந்து கொண்டும், கும்பலாக அரிசி கொரித்துக்கொண்டும், வாயகன்ற இரும்புச்சட்டியில் பால் அருந்திக்கொண்டும் இருந்தன. கருவறையைக்கூட விட்டு வைக்கவில்லை. எலிகள் தங்க சுவற்றில் தரை ஒட்டி, ஆங்ஙாங்கே வளை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். ஒரு பக்கம் செனாய் போல ஊதி இசை எழுப்பிய ஒருத்தரின் அருகில் இன்னொருவர் மத்தளம் தட்டினார். இரண்டுமே ஓசை அளவான கதியில் எழுப்பினர். விரித்த துண்டில் காசுகள் சிதறியிருந்தன.
வெளிநாட்டினர் புகைப்படம் எடுத்தது எலிகளைத்தாம், அத்தோடு எலிகளோடு  தங்களைப்புகைப்படம் எடுத்தனர். யாவர் கையிலும் செல்போன் காமரா.கருண மாதா இருநூறு வருஷங்களுக்கு முன்பு வாழ்ந்து பல அதிசயங்களை இந்த பிராந்தியத்தில் நிகழ்த்தியுள்ளார். அவைகளை விளக்க எதிரில் ஒரு கண்காட்சி உள்ளது. எங்கு போனாலும் பறவைகளை வரவேற்று தானியங்கள் விசறப்படுகின்றன. மாடப்புறாக்கள், பச்சைக்கிளிகள் இந்த அன்பை ஏற்றுக்கொள்கின்றன. கோயிலில் கொஞ்சம் அமரலாம் என்றாலே எலிகள் நம் மேலே ஊர்கின்றன. எலிகள் நக்கி உறிஞ்சிய பாலை பக்தர்களுக்கு பிரசாதமாக வழங்குகின்றனர். வெள்ளை எலி எனில் இன்னும் அதிஷ்டம்.
எலிகள் ஆராய்ச்சிக்குப் பயன் படுத்தப்படுகின்றன. ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பு இந்தியாவில் பிளேக் நோய் எலி பரப்பியதாம். இவை கிருமிகளைப்பரப்புகின்றன எனவும் நம்பப்படுகிறது. எலியைக்கட்டுப்படுத்த இயற்கை  கழுகுகளையும், ஆந்தைகளையும், பாம்புகளையும் படைத்தது. மனிதன் எலிப்பொறி, விஷமருந்து என்று சமாளிக்கிறான். இவை இல்லையானால் எலி சாம்ராஜ்யம் முழு உலகத்தையும் அடைத்துக்கொள்ளும். தானியங்களை கபளிகரம் செய்யும் எலிகளை இவற்றினிடமிருந்து காப்பது கருணை மாதா தான் (இக்கோயில் எலிகளை மட்டும்!) ரயில்வே ஓய்வு விடுதி வந்ததும் ஓய்வு விடுதி கண்காணிக்கும் மூதாட்டி என்னை கருணை மாதாஜி தேக்கனா? என இந்தியில் விளித்தார்.


Friday, January 16, 2015


ஹவேலி


Bikaner Havelies

ஹவேலி
            நான் என்னவோ இப்போது தான் ஹவேலி பற்றி கேள்விப்படுகிறேன்.இந்த வகை கலைநுணுக்கம் கொண்ட வீடுகள் ராஜஸ்தானில் உள்ளது. முழுக்க மணற்கற்களால் ஆனவை. மஞ்சள் மற்றும் பிங்க் நிறம் கொண்டவை. பிகானிரில் பிங்க் நிறம், ஜெய்சால்மிரில் சற்று மஞ்சள் நிறம். ராஜஸ்தானத்து வெப்பம் பூமிக்கடியில் இப்பேற்பட்ட மிருதுவான நிறக்கற்களை உருவாக்கியுள்ளது. அங்கு கிடைத்த கற்களைக்கொண்டே அரண்மனைகளும், மாளிகைகளும், வீடுகளும் மிருதுநிறக்கற்களில் மரத்தை செதுக்குவது போல செதுக்கியுள்ளனர். அங்குலம், அங்குலமாக இயற்கை ஓவியங்கள் வடித்துள்ளனர். ஜன்னல், அது ஜன்னலல்ல கலைப்பொக்கிஷம். ஆண்களுக்கு தனி அறைகள், பெண்களுக்கு தனி அறைகள். யானை, மலர், இலை, கொடி என அனைத்தும் நாம் அன்றாடம் பார்க்கும் இயற்கைகளை ஓவியங்களாகக் கல்லில் வடித்துள்ளனர்.
 கல்லில் ஒரு ரம்மியமான கவிதை எழுதியுள்ளனர். கற்களல்ல இவை இனிமையான இசை. உலகில் எந்த மூலையிலும் இப்படி மனதைக்கவரும் கல்ஓவியங்களில் செதுக்கப்பட்ட வீடுகளில்லை எனலாம். இவை கலைப்பொக்கிஷங்கள். வீதிகள் 20’ அடிக்குத்தானிருக்கும். ஆன்மிகர்கள் இவ்வீடுகளை கலைக்கோவில்களாக வைத்துள்ளனர். கிருஷ்ணர், கண்ணன், சிவன் என கல்லில் சித்திரங்கள் தீட்டியுள்ளனர். பெரும் செல்வந்தர்கள் ஹவேலிகளை வாங்கி பராமரிக்கின்றனர். நானும், நண்பர் வஜ்ரவேலும் வழிகாட்டி மனோஜ் ஆங்கிலத்தில் விவரிக்க ஆச்சர்யத்துடன் ஹவேலியைப்பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். ஒவ்வொரு புடைப்பு ஓவியங்களும் கண்ணில் ஒத்திக்கொள்ளலாம். நிறையவே மேற்கு வங்கத்து செல்வந்தர் ஹவேலிகளை வைத்துள்ளனர். ஒன்பது மாதங்கள் செல்வம் சேர்க்க உழைப்பு,
பிறகு மூன்று மாதங்கள் ஹவேலிக்கு வந்து ஓய்வில் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர். ஹவேலி பவித்திரமானதாக வைத்திருப்பதால் இதற்குள் கழிப்பறைகள் இல்லை. அதற்கு ஹவேலி விட்டு தனியான இடம் வைத்துள்ளனர்.ஜெய்சால்மிரில் ஹவேலிகள் வாடகைக்கு விட்டதை, காலி செய்யப்படுவதாக நண்பர் சொன்னார். மூடியேகிடக்கும் ஹவேலியில் பேய் நடமாட்டம் இருப்பதாக கைடு சொன்னார். இப்படித்தான் எதாவது ஒரு கதை உருவாகும். மொகல் கட்டிடக்கலையும், ராஜ்புத்திரர் கட்டிடக்கலையும் சங்கமிக்கும் கவி பாடும் ஹவேலிகள்.

வங்க சத்யஜித்ரே ஜெய்சால்மிர் ஹவேலிகளைப்பார்த்து, அங்கு நடப்பதாக ஒரு துப்பறியும் கதை எழுதி படமாக எடுத்துள்ளார். அதன் பெயர் சோனார் கேலா (Golden Fortress) படமும், நாவலும் அருமையாக இருக்கும். அவையிரண்டும் இப்போது பார்க்கப்படிக்க கிடைக்குமா என ஏக்கம் நிலவுகிறது. ஹவேலிகள் 400 வருஷம் பழமையானவை. நாம் இவைகளைப்படைத்த முன்னோர்களை நினைத்தும், அது இன்றளவும் நின்று கவிதை சொல்லி வெளிநாட்டினரையும் மயக்குவதைக்கண்டு பெருமையடையலாம்.